Bir yağmurun altında ıslanacak kadar duramadık seninle.
Beceremedik.
Kenetlenmedi parmaklarımız, uzatıp ellerimizi tutamadık bir yağmur damlasını..
Bir umut diyip az mi çıktık sanki seninle yağmur duasına yüreğimizle.
Bulutlar göğsünde o günlerin yetimlerini besler gözlerimle.!
İkimiz sarılırken senle üçüncümüz gökyüzü olacaktı ve sonsuz kucaklayacaktı ikimizi birden.
Becerdim, bir yağmur tuttum..
Yağmur suyu birikti bir mucize için avuçlarımda.
Gökyüzü de hala burda, göz kırpıyor mavi mavi.
Ama sensiz.
Bir yağmur sonrasının ertesi yine..
Toprak kokusunu içime çekiyorum..
Ama sensiz.
Hayalinden darbeler yiyen geceler düştü ayaklarıma..
Düşlerimden cümleler kuruyorum bu şehrin sokaklarında.
Cümlelerim öznesiz, düşlerim sana rağmen sensiz.
Mevsim soğuk ve en bilindik şeyi yapıyorum..
Yokluğunun nemli duvarlarına yaslanıyorum
Vatan gibi seviyorum..
Bereketsizce üşüyor kuru bir soğuk yemiş yüreğim.
Hadi gözün aydın, göz kapaklarımı çatı bilen yetimler de üşüyor şimdi.
Günler geçiyor, yarınlar gelip bulmuş bugünü..
Ama sensiz.
Serpilmiş hasret, boy boy hüzünler veriyor adları ikimiz..
Yaşamak bana çok koyar bundan böyle ama senli, ama sensiz..
©nesetertas
C