Kapalıyım ben sana.
Ya da gönlüm kapalı bana.
Bilmiyorum ama kötü hissediyorum.
Böyle yüreğim acıyor gibi.
Sanki bağırsam sesimi kimse duymayacak gibi.
Hani karanlıkta otururken sana demiştim ya
"Korkuyorum ben karanlıktan"
Sende bana en içten gülümsemelerinden birini sunmuştun da "Ben varsam senin hiçbir şeyden korkmana gerek yok" demiştin.
Nerdesin peki?
Ben karanlıkta kaldım.
Aşkım deprem olup enkazda bıraktı beni.
Arıyorum seni ama yoksun.
Bağırıyorum nedensizce belki kuşlar sesimi duyar da sana haberimi getirirler, diye. Ama ne kuşlar duyuyor beni ne de kalbimdeki yarayı her aklıma geldiğinde deşen sen...
Sonra düşünüyorum, 'nerden kuruyorum bu hayalleri' diye. Her defasında unutuyorum. Kalbim sınırlarına kurulan mayın tarlasında patlarken aklıma geliyor. Sen hiçbir zaman beni sevmedin ki. Bu bir hayaldi aslında. Beni sevdiğini düşünüyor sonra da gerçekmişcesine umutlanıyorum ama ayağıma her diken battığında aklım başıma geliyor ve gerçekler bir film şeridi gibi geçiyor gözümün önünden.
Bir ara tahta banklardan birine oturduğumuzda sana, seni ne kadar sevdiğimi söylemiştim. Ben nadir söylerdim sevdiğimi çünkü sevgimi dilimle değil hareketlerimle belli etmeyi severdim. Sende elimi tutmuştun ama o sıcak havada, buz gibiydi bana güven verdiğine inandığım ellerin. Birşey demek istiyormuş gibiydin. Ne olduğunu soracağım sırada bakışlarını gözlerimden kaçırdın ve denize baktın. Soğuk bir rüzgar tenimi yalayıp geçerken baktığın uçsuz bucaksız denize baktım. İçimdeki kötü hislerle birlikte deniz çok korkutucu gelmişti bana. O anda duyduğum sözlerde korkumu şaşkınlığa bırakmıştı.
"Ben bu oyuna son vermek istiyorum. Sıkıcı geliyor artık. Bitsin istiyorum"
Bu sözler kalbime hançer gibi saplanırken bıraktığın ellerime sonra da sana baktım. Sana olan aşkımı bir oyun olarak düşünmüştün ve bu canımı fena halde yakmıştı. Ayağa kalkmanı gözlerimden sessizce akan bir kaç yaşla birlikte izliyordum. Gözlerini son kez bana çevirdin ve son sözlerini söyleyip beni orada tek başıma bırakıp gittin.
"Seni hiçbir zaman sevmedim. Çünkü benim için sadece bir oyuncaksın"
Kabuslarım artmış yüreğim harabeye dönmüştü. Hala da öyleyim. Unutmalı, yoluma devam etmeliyim biliyorum ama yapamıyorum. Öyle derin bir iz bıraktın ki kalbimde istesemde unutamam. İstesem de yangına atılacağımı bildiğim halde seni aklımdan çıkaramam..
Çünkü sensin aklımın, sevgimin, bedenimin sahibi..
Sensin aşkımın enkazı altında kalan kalbimin sahibi..
_