Yeryüzünün bu yolculuğunda can denen bu emaneti,
Esir aldı şehvetler, bozdular doğarken ki yemin'i.
Semada ki yıldızları bile şansa yorarız,
Yalnızca dârıdünya için hayat süreriz.
Ruhumuzu havai güzelliğe uydurduk,
Günlerimizi hep nefsimize doğurduk.
İsteklerimiz bitmiyor, acaba neden, niçin,
Ahirete hazırlık nerede hani yarınlar için.
Gözümüz doymak bilmez dünyanın haramına,
Bunun neresinde ahiret endişesi?
Yüzünde yoksa yaptıklarının hayâ sı
dönüp bakma o yüce arşa.
Yüklerinden arınmaya zamanın mı dardı?
Oysa nice kandiller vardı.
Öylesine meşgul, bitmek bilmiyor dünya işlerin,
Yaslan sana bahşedilene, düşün acı sonu
Düşün de uyan artık, o ilk çığlığını duy,
Geç olmadan uy hakikatın yoluna.
Sağlığın ve zamanın önemini bilelim,
Maneviyatımıza sarılalım.
Sararıp solmadan dalda ki yaprak gibi
Hatırlayalım o anı düşüp toprak olmadan.
Ne mutlu ki sıhhatliyken yükümlülüğünü ödeyene,
Sükûnet ile göçüp gideceğim diyene.
©__baran__
B