Ay ışığı aralıyor siyah geceyi
parçalı bulutarın ardından
bir sen bırakıyor gecenin tam orta yerine
bir sen oluyorum gecenin tam bu deminde
kuytularında sen saklı sokaklardan
ucunda sen saklı bir bahara koşuyorum
ellerimde beyaz kardelenler
gözlerimde dünden kalma sensizlik
ruhumda zifiri bir yalnızlık
yürüdükçe sana doğru ayaklarım
dökülüyor yakamdan
sensizliğe dair hüzün artıklarım
karşımdasın yalın ve yalnız
temaşa ediyor arşın sakinleri arzı
cennet neresiydi cehennem hangisi
bu yağmur hangi göğün baharı
bu sevda hangi iklimin rızkı
göz gözeyiz şimdi
biz bize ve bir başka fena makamında
fena fissevdâ ve fena fişşeydâ
gözlerinde, senden içre ben
sendeki bende, baştan aşağı sen
Biz bizeyiz ve biz bile yokuz şimdi
Arz-ı mevud’dur buluştuğumuz yer
fırat ile dicle arası şimdi gökyüzü
Ve konuşunca sen
lütfedip zuhur edince cennetten sesin
serin bir imbatla
serenadını çalar rüzgar schubert’in
ve çatlatır en mavisini gökyüzünün
canıma selâ gözlerin.
Menbâından coşmuş bir ırmak gibi
menzilinde kavuşunca ellerimiz
ve kenetlenince hastetle yanan gözlerimiz
heft reng bir iklime çalar yeryüzü
bu aşk bize ihsan
bu sevda bize özgü...
Desen ki bana;
.... .........
Desem sana;
alemleri yaratana and olsun ki
ben de seni, ben de seni...
©__baran__
B