Şu dağ başında hür duman'ım
ol ilâh buluta göğe eren başım
kanadı değer yüce divan arşım
selam olsun kara kış sonbahara
dökülen yaprak ve tütün hazanda
türkü yankılanır yüce dağlarımda
savurdum yüreği'mi boranlarımda
kızıl ateş ardına duman yükseliyor
zaman hiç durmaz'mı akıp seyreşir
ömür bir sudan ibaret sırrına erişir
şu yıl seneler acılara içinde birleşir
munzur kirvem olur kime sığına'yım
ölüm korkusu dökmüş terli ecelim
doğmadan böyle yazılmış kaderim
bahtı dara düşmüş'tür ne eyleyim
selam olsun kara kış ey sonbahara
yedi iklim uzar dört mevsim'de
çiçekler açılmaz olur gönlüm'de
ömrüm yaralı haykırış sesim'de
rüzgâr başımda eser yorulmaz'ki
C