Daha okuyacak çok şiirlerim vardı sana benim yazımız mı böyleydi yoksa sen mi yazdın sonumuzu Bir bakışınla başlayan hikayemizin oturup izliyorum sonunu. Gökyüzü kadar sonsuzdu gözlerin,ben sadece içinde bir parça bulut olmak istedim.Kaybolurdum geceleri karanlığın çökerdi üstüme,sabahları güneş gibi yüzünün önünden geçmek isterdim. Damlalar akardı benden yüzünün yansıdığı yeryüzüne, her damla da ben vardım yeryüzüne gittin sanıp ağlamak istedim.Akşam vakti geldiğin de batıp gidiyordu o güzel yüzün.Ne duruyordu güneşin batışı,ne de kayboluyordu güzelliği gökyüzünün ben gün batımında ki o güzel manzaran olmak istedim. Karanlığın çökünce üstüme yıldızlarınla burdayım derdin bana,Her ne kadar benden kaçsan da sabahları sana kavuşacak güneş olmak istedim. Yağmurdan sonra belirirdin her renginle, ben de bir kez daha aşık olurdum sana her zerremle bu kadar karanlıkken önüm,gökkuşağından bir renk olmak istedim.Bakışlarınla yarattığın o güzel rüzgarın halen esiyor üstüme üstüme daha önce de dedim inan bana üşümüyorum fırtınalarınla darmadağın etsen de kalbimi ben fırtınadan önce ki o sessizlikte seni bulmak istiyorum. Sırılsıklam aşık oluşum sana sağanaklarındandı, herkez kaçarken kıyıya köşeye kollarımı açıp yüzümü çevirirdim yüzene yağardın üstüme durmaksızın
sırılsıklam gitsem de evime,verdiğin mutluluktan hiçbir gerekçe beni
alıkoyamazdı. Bir gülüşünle güneşi getirirdin evime,bir gidişinle karanlığı lütfen bir kere gül de gitsin buranın karanlığı inan bana yaşayamıyorum Gökyüzünü görmek istiyorum göster bana kendini o güzel denizler bile senin yansımandan alıyorken rengini karanlığın da boğulmak istemiyorum. Yaşamakmı diyorsun sen bana kar gibi beyazından mahrumken Ben yanan bir sokak lambasından seni izlerken
beni yarattığın çığın altın da bırakıyorsun. Sen yazları yaşıyorsun belki halen beni bıraktın sonbaharlar da ben dört mevsim seni severken sen bir gün için bile olsa neden beni sevmiyorsun?
©ekber
E