Yine sabah.
Yine o gün ışını evdeki dağınıklığı gösterir. Yine akşam karanlık boş yatak saat dokuz.
Bunun anlamı ne?.
Ölümüyüm, dirimiyim?.
Hiç hatırlıyormusun?.
Kimin ihtiyacı var yalnız mıyım yoksa yaşlı mıyım, içip fakirleşirmiyim?.
Muhtemelen bende senin sadece bir resmin var.
Kıyafetlerinin yıpranmış olduğunu görüyorum.
Hayattı yaşam var, geçiyor zaman.
Bir kişi var, resimde ölüyor, yine şehir.
Yine o insan seli gölgeler camda bükülür. Belki bize ayrı bir ev bıraktı yan yana kayboluyoruz diye.
Her gün aynı kalabalığın içinde kaybetmeni arırındırır.
©gönülyazar
Şair: elçinyusuf
©dolunaysız
B