Dağları delen kerem dim
Aşka yanan kalbimdi
Yar için değil Allah için yandı
Aslıya olan misali aşkı yaraydı
içimin yaralarını dağların tonlarca
Ağırlığını delmekti isteğim bir tek
O naydı zaman zaman yandı küle
döndü
Günahın, dan karardı kanadı nasırlastı
Aldırmadım sabır yaşlarıyla suladım
Yandım hamdım piştim kimi zaman
Takıldım düştüm açtığım yolların
sivri kayaları kesti vazgeçmek
yok
Af olunmaya aşkı revanın da
Yanmaya geldim
Leylanın mecnunun geçtiği
yollardan geldim
Yusufun kuyusuna atıltığı cöllerden geldim
Efendimizin ayak bastığı topraklardan
geldim
Dağları delen keremim yanmaya geldim.
Binlerce ulemanın serrinden
geçtim affına
garg olmaya geldim.
zeremce
©.zeremce.
.