Her gün biri daha başını alıp gidiyor
Gidenlerden miras bir sessizlik
Büyüyor büyüyor büyüyor...
Sanki daha az ben varım şimdi
Sanki daha az yaşadım dünden
Daha bir şüpheciyim kendimden.
Anam daha az anam
Babam daha az babam
Sevdam daha az derinden şimdi.
Her bir gidenle gözlerimde gidiyor.
Gözlerim gidiyor ufuklarda
Bir yerde takılıp kalıyor
Sanki bir yer var orda
Birbirinden bağımsız sanki
O binlerce yanyana mavi nokta.
Sanki her gidenden bir iz var orda.
Hediyeleri düşünüyorum.
Çoçukluğuma renk katan
İlk defalarını tüm sevinçlerimin.
İlk kocaman açılışını gözlerimin
Sabırsızlığından uykumun kaçtığı
Sabahları düşünüyorum geride kalan
Benmi büyüdüm yoksa küçüldü mü dünya?
Yer var mı hala her kuşkuya?
Yoksa küçüldü mü dünya?
Peki sığar mı avuçlarıma?
Dokunabilir miyim yıldızlara
Yükselsem parmak uçlarıma?
Dost hançeri kadar beklenmedik korkuyla
Cevap gelmeyen bunca sorguyla
Neye yarar bu dünya?
Çiçekler açarda mezarlıkta
Bundan kime fayda?
©opapa
O