Daha fazla yaralama!
Kabuk bağlayan yaralarıma söz geçmez,
Boş yere özür mektuplarını karalama.
İstesem de artık gönül kuşu senin yuvanı seçmez.
Mahkûm bırakıldığım hasreti sana dile getirmek adına,
Son kez bende haykırıyorum acıları, bilmem duyar mısın?
Dünlerimin ağlayışlarıyla sensizliği bıraktım yarına.
Eskisi gibi geçen zamanın vakitlerine uyar mısın?
İnan içimden geçenleri bir kalemde anlatacak gücüm,
Gelecek seneleri seni sol yanımda isteyecek düşüm kalmadı,
Senin yağmur diye sevdiğin o gökkuşağına eş gözlerimden,
Son görünüşün den sonra bir damla yaş bile akmadı.
Hâlâ gönlümün seni buyurmasına, her defasında hata diyorum,
Ama aşkta aslında bir hatadır, sevmek suç bunu şimdi daha iyi biliyorum,
Varlığım hayatına bir değer niteliği koymamışken,
Bugünden sonra da ne iyiliğini ne de kötülüğünü diliyorum.
Çünkü artık bende ne his, ne de kalbinin kapısında iz kaldı,
Bu elveda mektubundan önce belki de biraz umut vardı.
Fakat dizeler anlattı bana, sana ulaşamayacağımı.
En nadide çiçeklerle seher vaktinde buluşamayacağımı.
©ggurkann
G