Daha şimdiden kendimden büyük yükler sırtladılar omuzlarıma,
Sürükleniyorum fırtınadan fırtınaya,
İçine acıları sığdıramadım bu yüreğimde; kabuk tutmasını bilmeyen yaralarım var,
Koca bir hayal kırıklığı dolu gözyaşlarım var ,
Bitmek bilmeyen karanlık bir yolum,
Derin sancılarım var.
Bende daha anlatacağım o kadar çok şeyim var ama
Bunlarla savaşacak zerre gücüm yok, mecalim yok.
Kalkamiyorum bu yüklerin altından.
Yine bir uçurumun kenarında,
Sessiz çığlıklarım rüzgarın kucağında
Boşa çıkan ümitlerim,
Yarım kalmış hayallerim,
Şimdi bu esrik satırlarda kaybediyorum kendimi .
Yavaş yavaş iniyor göz kapaklarım,
parmak uçlarım o ölüm ve yaşam arasında ki dengeyi kurma peşinde
Yanlızlığım kimsesiz,
Şimdi içimdeki buruk çocukla hücrelerime kadar hissettiğim bir çaresizlik,
Belki tek ihtiyacım olan uzun soluklu bir sessizlik...
©güzmasalı
G