babasının hocası annesinin doktoru
bu vatanın kahramani ömerim
o kapıdan çıkışın vardı ya Ömer'im
ölümü korkutuyordu
Resullah görseydi sanada derdi
yavaş yürü Ömer'im ölümü korkutuyorsun
hani demiştin ya Ömerim oğluna
oğlum adını bil ve ona layık ol
eşinde sana dönerek sana aynısını söylemişti
eşine bakip sadece gülümsemiştin
sen ismine layık bir insandın
ziya paşa makam senin namusundur
dedikten sonra sen namusunu birakirmiydin
mezarın karşısına ev yaptığında hissettin mi
o tepeden bakarken mezarlığa
buradan mezarlık gözükür
mezarlıktan da burası
bahçene diktigin ağaçlar gibi
çocuklarında büyüyecek torunlarin olucak
senin tepeden seyrettigin gibi seyredecekler
bayrağını dalgalandirarak selamlayacaksin
ertuğrulun adını bilerek ve ona layık yasicak
senin gibi ne yaparsak yapalım
işimizi en iyi şekilde yapicaz
çobanlık yapsakta en iyi biz güdücez sürüyü
benim ömerim korkak mi ölümden
içi içine sigmiyor sanki şehadeti hissediyor
korkusuzca gitti aralarına
vurdu baş haini kaşının ortasından
defalarca kurşun sıktılar üzerine
ölümü korkutan sen onları da korkuttun
onlarda biliyor şehitlerin ölmeyecegini
sen bir ülkenin kaderini değiştirdin
son iki kurşun daha sıkıldı üzerine
onlarca kurşun yetmezmiş gibi
yatırdilar seni buz gibi mermerin üzerine
örttüler beyaz çarşafı üzerine
o fırtınalı gecenin ardından güneş açtı
sen yoktun Ömer'im
biliyormuydun Ömer'im o evi yaparken
o tepeden bakarken mezarlığa
burdan mezarlik görünür mezarlıktanda burası
selamla ömerim torunlarini dalgalandir bayragini
©gökçekız
G