Hatay'ın dağlarında, bir güzel var, Dap ceylanı, narin ve zarif. Kahverengi kürkü güneşle parlar, Beyaz göbeği ay ışığıyla parlar.
Gözleri ahu gibi, iri ve kara, Bakışlarında bir masumiyet var. Uzun bacaklarıyla çevik ve hızlı, Avcılar onu kovalasa da, nafiledir bu çaba.
Sürüler halinde dolaşır dağlarda, Özgürlüğün tadını çıkarırlar. Otlar, yapraklar ve meyveler yerler, Doğanın sunduğu her şeyden faydalanırlar.
Nesli tükeniyor bu güzel ceylanın, Onu korumak hepimizin görevi. Avlanmamalı, yaşam alanları tahrip edilmemeli, Dap ceylanı nesiller boyunca var olmalı.
Not: Bu şiir, Hatay'da bulunan ve nesli tükenme tehlikesi altındaki Dağ Ceylanı'na ithaf edilmiştir.
©dagdelen
D