Dalgınlığımda bir kent birde arkada bıraktığım
Saçlarını her zaman okşadığım yüzler
Sadece oydu okşadığım
Saçlarını irmik irmik işlediğim gözler
Ağır ağır yavaş yavaş okşadığım
Kuşların miho yüksekliğine çıkmış saçların
Bulamıyorum bulut ve sislerin içinde
Kaybolmuş satırlarımın içersinde de yoksun
O zaman sen nerdesin arıyorum üçgün üçgece
Saçlarının içindeki yanlızlıktan çıktın geldin karşıma
Ne güzel hatırlamak gözlerini
Saçlarının o kokusunu hatırlamak ne güzel
Bir satırımdaki çizgiler gibi saçların
Baştan başa rumeli
Resimlerimiz duruyo orda burda
Bakmakta suç olmuş hayatımızda
Baksam hapse giricem
Bakmasam özleminden ölücem
Gözlerinle parlamiyicak içim
Uçsuz bucaksız bir kentteyim sensiz
Büyük bir okyanus var karşımda ucu sonu olmayan
Karşında duruyorum bir adımlık mesafe varmış gibi
Zaman zaman ulaşmaya çalışıyorum gözlerine
Ulaşamıyorum o içindeki ışıltıya
Etrafım kapkaranlık hiç bir şey görmüyor artık gözlerim
©ibrahimiik
I