Kan içinde ayaklarım yolum taşlı arazi.
Yürürüm, bu çırpınış yürümek mi sanki!
Zaman ki çatılmazsa bu dava için kaşım,
Vurulsun o zaman bu çelimsiz başım.
Kanlı yaşlarını sil, kolay mı olacak sandın?
İnsana özgü bu ölümlere sende esir kaldın.
Ölçülü bir şekilde yavaş yavaş öleceksin,
Boğulman garip değil, toprak altını göreceksin.
©_münzevi
_