ülkücünün ne şekli vardır nede ırkı
o çürüyen beden değil sonsuz ruhtur
ülkücu yarası olana merhem
düşene eldir dili olmayana ses
karanlıkta kalana ışık
onlar zifiri karanlıkta ateş bocekleridir
fil ordusunun karsisinda ebabil kuslaridir
vallahi bir elime ayı bir elime güneşi versen
davamdan vazgeçmem diyen iki cihan nebisi Hz Muhammed savdir
kavurucu sıcakta gogusune
kaya bastirilan Bilal habestir ülkücü
ciğerleri paramparça olan Hz hamzaydi
ikiye bölünen Sümeyye idi ülkücü
cami de olsa zulümle yapıldı diye
yıkan Hz Ömerdi ülkücü
yanlış anlaşılma yüzünden eli kesilen
hiristiyan için fatih Sultan Mehmet'in
kolunu kesme karar veren Şemseddindi
vallaki bu kararı vermezsen senin başını
vururdum diyen fatih sultan mehmetti ülkücü
ciğerleri patlayan
kefeni kandan kurumayan Ertuğrul dursun önkuzudur ülkücü
mektubunda mustafalar ölür Allah davası ölmez diyen Mustafa pehlivanogludur ülkücü
anlatam anlatamam yüreğime taşlar oturur
boğazımda düğümlenir kelimeler
eksik kalır cümlelerim
oyy gözümden akan yaş
kor gibi düşer yüreğime
benim cennet yüzlü agabeylerim
çocuklarınız yetim kadinlariniz dul
anne babanız evlatsiz kaldı
ama davanizi yetim birakmicaz
bedenim dussede yere
sizden aldığım bayrağı dusurmucem yere
belki bu dünyada kavusamadik sizlerle
öbür dünyada buluşuruz kevserde
Rabbim demez mi insan sevdigiyle bereberdir
©gökçekız
G