Oldun şu gurbet ellerde sefil yasin nin tokatlı Şaban Meral dayısı Hele anlatayımda dinle neden gitmiyor Benden yürek acısı
Epey oldu Baba ocağını terkedipte şehire Geleli
Köyümden çok yıl oldu göçeli şu gurbetin gününü birgün bile görmedim be Dayı
Şehirlerde hayat var dediler Ben anlamadım nesini sevdiler öylede güzel Övdüler
bilmemki övenler körmüydüler be dayı
Tarlayı tapanı nasılda özledim yıllar yılı
Hep gizledim için için yüreğimi közledim gurbete gelmeyi benmi istedim sanki gurbetle sözlendim be dayı
dünyayı gezdimde ben bu gurbeti sevemedim
Havası bir ayrı suyu bir ayrı emekliliğim gelirse eğer Ben bu gurbette durmam gayrı
zaten bana olmadı bir hayrı
Gurbetten menmun olan gördünmü dayı
Sende kadere sövdünmü dayı
Gurbet sanki bana derin bir kuyu
Ben böyle değildim sonradan aldım
Sefil huyu bu sebepten içtim acı suyu
Edebi hayayı köyümde gördüm
Bende çocuk oldum cahil oldum babaya atatya sualmı sordum
Gurbette bir yuva kurdum canımı gurbete sundum zehirde olsa Yuttum
Ben bu gurbetten bıktım Gurbet köyü tutmuyor dayı
Yaksalar sobayı demleseler üstünde çayı daha ne isterim bundan gayrı
Kusura bakma dayı başını ağrıttım benim hayallerim böyle sayılı Sende dua et şu sefil köyüne varsın gayrı
Dayım sana ve bu yazımı okuyanlara
Duyuyorum saygı büyüklerin ellerinden küçüklerin gõzlerinden öpüyorum ayrı ayrı. ......
T