Seni kaybettiğimde çocuktum dede,bir yerden dönersin sanmıştım. Senden uzakta beni yalnız bırakmadı, elinle başımı okşayacaksın. Sonra mezardaki bir taşı işaret ederek, dedemin zaten orada uyuduğunu söylediler.
Kalbimi oraya gömdüm, Sana gitmeyi öğretmediler. şimdi kaç yıl geçti O hüzünlü yokluk beni yıkıyor. Her toplantının başında senin yerinde. Doldurulmamış boşluk seni çağırıyor.
Tatlı sohbetlerinizin o güzel sesi Kulaklarımdan çıkamıyorum artık.Her aradığımda cevap vermediğinde, Damlalar yanaklarımdan aşağı süzülüyor. Sanki ağaçta, çiçekte senden sonra Bülbüllerde seni arıyor. Tarda, kamanda, seninle konuşan.
Dayanamaz ve ağlamaya başlar. Ama biliyorum çok uzaktasın Her zaman, her yerde bizimlesin Kaç yıl geçerse geçsin zaman duruyor Hiç düşmeyecek cümlemizdesin.
©müdrik
E