H

Defnenaz

Doğanın yeşili gönül çiçeğim güzel cennetim uzak durma gel bana
Adına kurban olduğum, Defnenaz,
Senin o güzel kokuna doyum olmaz.
Senin tadın aşımda, çayımda, damağımdasın her daim, Defnenaz.
Ben Gazi Emir de, bir fakir, malikhanede yaşayan bir gariban.
Sen Alsancak'ta güzel bir yalıda,
Gönlümün kıyısında aşkım, seninleyim Defnenaz.
Kurban olduğum, gel etme sen naz.
Seninle güzel olur Alsancak'ta bu yaz.
Seninle bir kahve içmek güzel olurdu Konak Kafeteryası'nda, göz göze gelirdik, cebimde biraz para az.
Aşkım, Defnenaz.
Seninle Yaşam Parkı'na gidelim.
Oraya da para yetmez, ne yapalım? Aşkım, her şey olmuş bi para.
İllaki gönül kabesini yıkmaya giden Ebrehe'nin tank filini bir görelim diye, gönül kabesini yıkmaya varıncaya filler.
Secdeye durdu Ebrehe, perişan oldu.
Semavatta uçuşursa ebabiller, hangi güç aşkımıza olur engel, güzelim Defnenaz?
Senin için alamam, belki bir yat kat,
Ama sana olan sevgime hiçbir maddiyat, almaya yetmez. Sende beni gönülden sev, Defnenaz.
İsa aleyhi selam'ın yuvası, Doğa Mağarası, bize de olur aşk yuvası. İçeceğimiz su pınarı doğadadır, her şeyin var bir çaresi, tasalanma, yok diye. Arabamız, bineklerimiz olur, ayaklarımız. Daha ne istersin?
Defnenaz, gel, sende yakma beni bu yaz.
©doğukan01