Varlığımı şahsına münhasır biryerlerde unut..!
Gölgem düşmesin bahtsızlar mahsenine...
Bilimin çözülmezlerinde reddedilsin çığlıklarım.
Fizikötesi vakalarda izime rastlansın mesela
Lâkin meleklerinki gibi kabullenilmesin varlığım
Gayri ihtiyari gireyim rüyalarına...
Gerçekliğine hayret ederek uyan kâbuslarından
Her uyanışında varlığım can versin kucağında
Kalbindeki giz perdelerini kaldırda
Kör kuyulardaki vicdanının sesini duy..!
Sonra sen istemesende sağırlaşsın
Tüm kulaklar yardım çığlıklarına...
Aynaya her bakışın varlığına fersiz bir küfür olsun
Gözlerinden bilinmeze yağsın hayat ışıkları...
Her dokunduğun yere kıtlık getir bilinçsizce..!
Sonra katletsin benliğini,
Bereket tanrıçasının nazarı...
●Betül ÖZDEMİR●
©vaveylali
V