Herkes insan değerinden söz ederken,
Oysa kendi değersizliğinde yiterken,
Herkese dürüstlük öğüdüyle yürürken,
Kendisi en önde, kendi gölgesinde gizlenirken.
Sözler büyük, yürekler dar,
İnsanlık narin, vicdanlar ar.
Herkes iyilikten bahsederken coşkuyla,
Kendi karanlığını saklar, yaşamın oyununda.
Bakışlar delip geçer kalbin derinini,
Maskeler altında gizlerler gerçeğini.
Dürüstlük sözde kalır, yalanın içinde,
Kendi benliğinde kaybolur, değer denizinde.
Değersizlik içinde süzülürken hayat,
Her bir insan kendi içinde bir feryat.
Değer bulmak için belki de bir umut,
Ama aynaya bakmak en zor yokuş, en dik uçurum.
©hasanbey.
H