Bir ağustos sabahıydı, sarardım
dertlerim aynı, aynı yarayla uyandım
etrafımda hiç tanımadığım kirli yüzler
bu ben değildim, olamazdım
Bir kuş olmak, uzaklara gitmek istedim
nedeni belirsiz, anlamsız duygularla
her kanat çırptığımda ölümü istedim
bu ben değildim olamazdım
Durgun akan, masumca yürekler
derdime dert katmaya mı geldiniz?
her ölü gömülmezmiş bunu siz öğretiniz
bu ben değildim olamazdım
Ve güneş batı hayatımda
sensizlik sardı benliğimi
korkmuyorum artık gönülden yaralanmaktan
bu ben değildim olamazdım
Şimşek çakmış, yağmur yağmış kime ne
toprağın güzel kokması, çiçeklerin açması
artık beni hayata bağlamıyor…
bu ben değildim olamazdım
©maisaire
M