Aynaya baktığımda gördüğüm kim.
Şayet eminim ben değilim.
Bir neşe anlamsız huzur dolu gözler.
Karanlık ruhlu adamın yerinde yeller esiyor.
Pek tuhaf alışılmışın bir hayli dışında.
Özlem duyduğu aradığı bir şey var gözünde.
Her şeyden vazgeçmiş o gözler değişik.
Hiç beklemediği bir anda gelen değişim.
Ters tepti anlayamıyorum sanki.
Gelmesi gereken aklım hepten gitti.
Adını söyleyemediğim o değişik duygu.
Mısralarını süsleyen divan şairlerinin.
İçinde bir yerlere doğmaya başlıyor.
Ruhumun titremesi bedenime değiyor.
Gözlerim doluyor ama içim mayhoş.
Loş sokak ışığında sevişen kanaryalar gibi.
Beynimin kara kutusu ne ara açıldı.
Yasaklı bu duyguyu yine ne zaman araladı.
Bilmiyorum sadece aynaya baktığımda.
Değişiyorum yavaş yavaş usulca.
©mageenkon
M