giderken Allah'a ısmarladık dedim
o kadar mesgullerdi ki duymadilar
bir daha ses etmedim
sesizce kapıyı örtüp çıktım
etiyle kemigiyle insandım
ben görüyordum kendimi
onlara görünmezdim
gitmekte geç kalmışım
bavulum hafifti götürecek
neyim vardı ki bir cepsiz kefen
varmiydim ki yokluğuma üzulecekler
sesizce örtüp kapıyı çıktım
hayatım gibi hayellerim gibi
cümlelerimde yarım kaldı
getiremedim sonunu
ne konusmam nede susmam
hiç birşeyi değiştirmedi
©gökçekız
G