Yoluma bir taş çıkınca bir düşüm oldu,
Duramazdım elbette,
Bu yükünü almış dünyada,
Halimi unutup duramazdım,
Yoksa perişan olurdum...
Taşı yoldan çekerken tattım,
Cebimdeki kağıtlarla alınmayacak,
Sağırın duyamayacağı,
Körün göremeyeceği,
Doyum aldığım farklı bir lezzet...
Hiç değişmez ki tadı,
Yüreği sönmüşlerin,
Sözü dönmüşlerin,
Gözü doymazların arasında,
Yalnız başına tadarken onu...
Onlara bakmadan görmeyi,
Onları işitmeden dinlemeyi,
Onlara dokunmadan hissetmeyi,
Çünkü değerli olan yürümeyi,
Değişmemeyi kimselere...
©seyyah_ruh
S