Fon :Yaralarımı Sar beat...
Hiç bir paragrafta yoktu yeri bu sevda
alfabesine uymayan terimlerin
Hep açıkta kaldı üzeri
oysa oda uyanmak istediğinde yaşı daha
küçücük süs bitkisidir etekleri omzuna değen
bir merhabadır buluşturan bir elveda ile
kol kol geçer bir ömür ikisi de birbirin den
uzakta gezerken biribirine vardır belki
de çekim gücü
Yüreğimin derinliklerinde kekik toplarım.
sana vermek için suyunu içeriz şifa ile
Deli dolu hallerimizi resmettigim fotoğraf
portresindedir
Suçlu bakışlar ardında boynunu büken
bu donuk profil den kurtularak sana
bakıyorum elin elime değecek gibi
ama zehirli bir okadar
özürler saklı kendimi hapis
ettiğim şu beynimin karmaşasından
kurtulsam
beynimi kazıyan bu kalabalıktan çıkarak
kendime bir ev bulsam
kekik topladığımız bir ev burası işte
dağların da nefes alan soluklanan
Kendi sonunu hazırlayan geleceğin
u dönüşüdür içim den biri çıkacak gibi
sanki portremi çizecek içimde sen varken
yeni bir yol çizimi düzen kurduğu
üzerinden geçen yapraklar dökülürken
bahara ışıldar sanki bu öyle bir şey şeylerin
bile kıymete bindiği özgüvenimdir
sonbahara alışıktır yapraklar dökülmeye de
eteklerin den gül toplarız sarılarak
dayanariz düşmesin diye sevdaya
merdiven sayarız
Deli BAL
Tepe taklak gelen sevgimin görecek bir sabahı
vardır ya saf dışı bırakılan öğle vaktinin
rüyalarına kavuşurdu ikindiler
saf dışı bırakamam içimdeki seni
herşeyin farkındaysak farkındayım
zehir olur sevgi biz daha pişmedik ki
pişirmedik hiç bu harla yanmadık hiç
Her nefesin bir buruk hikayesi bu aşkın
kaynadığı ocaktaki tühleridir
Bir kadının da Rimeline leke çalan siyahıdır
Bir damlasıdır yağmurun bereketini bekleyen
benim aşkım küçümsenir hep her ayrılığa
bir boy büyük gelirdi
yeniden başlamak için kollarını
sıvar bu hikaye de beni bekleyen bir son
yanan ben olsam da
miras kalacak üzerim de durduğum
toprak
Akıllılar da örnek alsın delilere kurban olsun
tıpkı bizim gibi delirmesinler şımarırsa
bir farkımız olur dudakları titreyen
bir aşkın ızdırabın da yanar dururuz
kapı aralığın dan bakan hiç bir sokağa
sığamayan hep dışarı da kalan ben
aşağıda gözüm fazlasını meyetmem
züğürt tesellisidir oda nihayetin de
sevgiye sondan birincilikte bitirdiğim kış
dönümü dür bu
kirpiklerinin ucunda koca bir okyonus taşırım ben durmadan
taşar bu şiire de aktı akacak gibi ha
Göz üstünden bakan
gözlükleri ni çıkarmış yalanlara
psikolojisi bozuk
yaşam alanı sağlamaya çalışıyorum
kendime
Gizlice buluştuğumuz köşe başındaki
Özgürlüğe adım adım emekler
açılır umutlarım bana fırsat tanıdığı kadar
cesaretim yelken olur koyar başına omzuna
körfezinde kalırım
Yeni bir yol yeni bir mutluluk düşü kurduğum
artık her şey güzel olacak mı
bavulumu toplayıp gitmek istiyorum
bu şehir den akdenizin bağrına yaslanan
o denizi o seyretmek benim de hakkım
kapı arkasından bakmayı kim ister içinde ki
karanlık boğar her yalnızlığın acısı da büyüktür
Seni sen yapan doğa ile bir akşam üstü
el ele buluşmak gibi öyle temiz
öyle saf öyle derin içten öyle narin hissiyat
bu
©ebrulimsi5
E