Bu hayat bir tiyatro sahnesi, Deliler ve veliler oynar her gün perdesini. Bazen kahkahalar yankılanır, Bazen hüzün çöker kalplere.
Deliler coşkuyla yaşar, Her anı dolu dolu geçirirler. Kurallara takılmazlar, Özgür ruhları gökyüzünde uçarlar.
Veliler ise sakin ve dingin, Her şeye bir anlam katarlar. Bilgelikleriyle yol gösterirler, Sevgiyle kucaklarlar tüm canlıları.
Her ikisi de hayatın bir parçası, Her ikisi de güzel bir armağan. Delilerin coşkusu olmasa, Hayat ne kadar monoton olurdu, inan.
Velilerin bilgeliği olmasa, Yolumuzu nasıl bulurduk, kim bilir? Farklı olsalar da birbirimizden, Birlikte tamamlarlar bu evreni.
Tebessümleridir bizi birleştiren, Sevgi ve umut ışığı saçan. Deli gibi sevelim, veli gibi düşünelim, Hayatı dolu dolu yaşayalım her an.
Unutmayalım, bu dünya bir oyun, Her birimiz birer oyuncuyuz bu sahnede. Kendi rolümüzü en iyi şekilde oynayalım, Ve her gün bir tebessüm bırakalım ardımızdan geleceğe.
©hasanbey.
H