Delidir dediler hakkım da ne zaman ansam ismini
İsmin ki aşkınla bi-çare gönüllere delildir
Varsın insanoğlu kendi harlarında yansın kavrulsun
Sen bab-ı hayata en büyük kefilsin Efendim
Dua dua gelmeni bekledim rüyalarda da olsa
Bir avuç gül serpsen yüzüme ki yanıp kül olsam
Kul olmayı beceremeyen tanımaz bende ki Sen'i
Sen Ahmed-i Mahmud-u Muhammed'sin Efendim
Bîçare gönüllere serpiver kevserinden ki kederden ırak olsunlar
Duamdır cennette akan ırmaklar deli kullara nasip olsunlar
Azimüşşan olan Allah'a yeminimdir yolundan ayrılmamak
Alemlerin Rabbi olan Allah'a sözümdür vesilene dua dua yalvarmak
Sana da deli demişlerdi kureyşin önde gelenleri
Gel Ebu Bekr bak arkadaşın iyice delirdi demişlerdi
Bir bir dökülmüştü çağlara Ebu Bekr'in sözleri
O söylediyse doğrudur Muhammed söylediyse doğrudur demişti
Ben Ebu Bekr olamam biliyorum Efendim
Fakat Allah biliyor Sen'in için canımı dahi tereddütsüz veririm
Ben Ebu Bekr değilim Efendim...
Fakat Allah dilerse mahşere Ebu Bekr ile dirilirim
©gülvekül
D