DEM

Bir sarmaşık gibi dolandı hasret, ruhuma.
Ve bir de boynuma.
Nefessiz kalıyorum,
Boğuluyorum..
Üstümden geçiyor hasret,
Kemiklerim bile sızlıyor.
Yıkılmış bir bina gibiyim,
Yırtılmış bir sayfa,
Yakılmış bir ağıt,
Yutulmuş binlerce haykırış..
Hasret dem vurmuş geceme.
Ben yine pencerenin önünde;
Bekliyorum,
Eskiyorum,
Ve demleniyorum..