Pürüzsüz bir masalın içinde,
Birkaç dakikalık hayal kırıklıkları.
Sonra gene gülesi gelir bahçedeki dut ağacına.
Annesine topladığı papatyaları götürür.
Hangi gün denk gelirse papatya aşkı,
O gün anneler günüdür...
Alabildiğine yeşil alanlar hatırlıyorum;
Çimen deryası ve tahta kaleleri olan toprak sahaları.
Kenarları uçurum derya...
Meşini yırtılmış topların elde dikildiği zamanlardı.
Karıncaların ordu düzeninde yürüyüşünü...
Merdiven boşluğundan apartman girişine,
Kaldırım çatlağından toprağın çatlağına
Akın akın ilerleyişi,
O güzel anların karşımda dikilerek duruşunu
Konuşacak hiçbir şeyleri yoktu.
Yokluktan mutluluk çıkaracak konuları
Defter kenarına süs yapmış çocukluğum.
Sayfalara uzun uzun bakacak,
İçine atacak çöp niyetine içime attığım çocuk.
Sigara dumanıyla dolmuş ciğerleri
Yığınla sorunun altında
Bodur kalan bir varlıktan ötesi değil miydi, yoksa?
Bana "adam olmayı anlat" dedi çocukluğum.
Sen de bana "çocuk kalmayı..." Dedi İçimdeki çocuk...
Kabustan uyanır gibi bir sekans
Zamanın buz dağına çarpması kadar trajedik...
-devam edecek...
©metaforya
S