Biliyorum arkadaş bilmezmiyim sen aşıksın.
Adımların yalpalıyor ,belki biraz çarpıksın.
Yanıyor yüreğin ,görmezmiyim gördüm.
Ama ne yazıyor duvarda; " lüzumsuzsa söndür"
Anlıyorum a canım ,senin ki de laf işte.
Her aşığın püf noktası ; kısık ateşte uzunca pişmek.
Bilhassa kadere razı olup gitmek.
Bir vagonun en sonunda ağlayarak sinmek.
Dinliyorum efendim adım nabza göre şerbet.
Dağıttıkça toplanıyor insan denen derdest.
Herkes kendi yarasına müpteladır elbet.
Sardıkça yarayı , doktoruna güder nefret
©mey
M