Giden ve kalana ait bir hikaye yazılsa...
Kimseden bahsetmeden,
Giden de sen olurdun, kalan da ...
Bu oyunda,
Ölüm ve yaşamı ayıramayan bir başrol oynardı.
Bu öyle bir insandır ki;
Kalabalıklar arasında
Gri fularıyla,
Ağzı açık,
Gözler bulanık,
Kafa karışık,
ordan burdan aşırılırmış kişilik parçaları...
Ağrırdı beynimizin
sabaha karşı uyanıklığı ile
ölüler sohbet ederdi bazen ,
bazen canlılar sessiz.
-Özlemek diyor, hadsiz.
henüz dünyaya yeni gelmiş.-
Herkesin içinden geçip gidiyordu
ve kalanları temsilen
kocaman bir bomba koyuyoru
akciğerinizle midemizin arasına.
Biz bu hikâyenin okuyanı olarak
Bu çaresizliği paylaştıkça çoğaltıyoruz
dostlarım
Gelin nasıl "bozularak yok olmak evrenin yasasıdır" , diyebiliyor muyuz ?
Deneyelim.
H