Gidiyor,
aşk içinde kalbi,
Savruluyor,
yaprak gibi ümidi...
Şehir,
ise boyanmış bir hayalet,
Sindiriyor cehaletle her yeri.
Devir bükülüp içine göçse,
Uyuyan ölüler dört yanı kesse,
Felaketler üst üste gelse,
Tutmuş ruhuyla bırakmaz sevgiyi.
Adam,
başı sonu metanet,
Kadın,
şehir içinde kayıp altın.
Varın yare haber salın.
Öldüm,
öldü cümlesi ...
Kopmadı kıyamet.
©hayyam07
H