Deniz

Gəl oturub səninlə
Biraz dərdləşək dəniz
Sən öz dərdindən daniş
Məndə öz dərdlərimdən
Danış biraz dərdlərin
Sükut etsin köksündə
Ayriliğa şahiddin
Çoxdur mənim dərdimdə
O gedəndən özümə
Gəlməmişəm hələdə
Axı harda yanıldım
Yol verdim böyük səhvə
Axi çox təmiz idi
Saf eşqim məhəbbətim
Ya həddindən çox sevdim
Ya artiq dəyər verdim
Nəysə , ən böyük günah
Elə mənim özümdə
Tanimazdim heç onu
Görməyəydi gözümdə
Daniş biraz sən dəniz
Mən danişdim yoruldum
Sən kimi çox kükrəyib
Sakitləşib duruldum
Sən şahidi olmusan
Neçə vüsal, həsrətin
Məntək çoxunun batirdin
Yelkənsiz gəmilərin
Söylə vəfasiz yarin
Əhdindən, andlarindan
De necə bağışlayım
Keçim günahlarindan
Söyləmə daha bəsdir!
Sus!biraz ləpələrin dinsin
Apar məni özünlə
İzim yox olsun itsin
Bir gün düşüb yadina
Mən o vəfasiz yarin
Dərlə bürünüb tutacaq
Gecə səndə qərarin
Dərlərin sixib köksünə
Qişqirib ağlayacaq
Gözündə yaşla məni
Qaytar deyib yalvaracaq
Birdən kükrəyib çağla
Qoparginən firtina
Denən harda ölmüsən
O səni çox gözlədi illə, ayla
Görsən gözləri nəmli
Üzündə dərd kədər var
Tez al onu qoynuna
Ürəyim biraz rahatlar
Denən bağışlamışam
Onun hər səhv günahin
Mən balaca bəndəyəm
Allaha versin cəzasin
Burax getsin geriyə
Alma canini dəniz
Mən onu bağışladim
Sevmək oldu səhvimiz
Neynək belə gətirdi
Bəxt taleyim həyatda
Sevmək günahim oldu
Yuya bilməz savabda
©sairqemli