Bütün sözler unutulmuştu bir hiç uğruna
Yakılmıştı tüm gemiler limanların koynunda
Dumanı üstümüzde izi kalbimde yer etmişti
Her gece beklemekten kaç uykunun katili oldum saymadım
Ama onun gidişi seneler aldı biliyorum
Gündüzleri çaldı giderken
Temmuz ortası ayazda dondu kelimelerim
Sesli harfleri topladı bir bir cümlelerden
Sessiz harflerin insafına kaldı kaderim
Radyolarda çalan her şarkıda arıyorum
Giden zamanın anlamını. ..
Ama her notasında içime oturuyor Yalnızlığım
Anılar kaldı bir tek seni hatırlatmayan
Onları da unuttum gitti zaten bu huzursuz hayatta
Elimde ne kurutulmuş gülün kaldı
Nede her satırında bizi bulduğumuz kitap sayfaları
Onları da sattım üç beş kuruşluk hüzne
Bir karış gülüş için
Sonra sen geldin aklıma yine kaybettim elimdekileri
Şimdi çulsuz sevgisiz bekliyorum sokak köşelerinde
Ellerimi açsam yeniden koyarmısın kalbini
Avuçlarımın içine....
Kurtarırmısın bizi bu yoksul hayattan
Yine dolaşırmı gemilerin limanlarımda
Yine severmisin benim seni unutamadığım gibi .....
Kalırmısın bir ömür yalnızlığımda. ...
F