Sen bir deniz feneriydin
Bir denizin kenarında
Bense garip bir yolcu
Giden geminin terasında
O limandan bu limana
Mesken tutup giderken
O sisli gecelerde
Sendin yolumu aydınlatan
Yine bir gece vaktiydi
Almıştım terasta yerimi
Öyle bir fırtınaydı ki
Birden ters çevrildi gemi
Yüzme nedir bilmem ki
Batıyordum derinlere
Bir kol sardı bedenimi
Geri verdi nefesimi
Ah sen deniz feneri
Kurtardın yine beni
Ne zaman başım sıkışsa
Gelip buluyorsun beni
Gözlerine bakınca
Duruyor sanki dünyam
Bu garip yolcuyu sen
Yaparmısın bahtiyar
Sen bana deniz feneri
Ben denizde bir gemi
Işık tutuyorsun yoluma
Hiç bırakma elimi
©
©aysel-16
A