Ey deniz misali gönlüm, denizler birçok canlıyı, nesneyi barındırır. Bahr-ı denizin de barındırmadığı tek şey, kokuşan leşleri atar kıyı kenarına. Senin deniz gönlün de öfkeyi kabul etmesin, çünkü öfke şeytanın aleyhine olan bir şeydir. Temiz, berrak suyla abdest al, abdest suyu öfke ateşini söndürür. Deniz gönlün huzurla yarışır.
Rahmana sığın, öfken yatışır, kendine gelirsin. Dikkat et, küçük sandalla denize yelken açılmaz, ters rüzgar eser, alabora olursun. Şeytan alelacele öfkeyi çok sever; öfke imana zarar verir, kalbe hüsran getirir. Sen öfkeni şeytan alehillane karşı kullan, imanın zedelenmesine izin verme. Nefsinin üstesinden gel, her hakaret edene karşılık verme; her şeyin bir zamanı vardır. Deniz gönüm,
sen deniz gönlünü sabırla telkin et; kin ve öfkeye düşme, yenik düşme. Melekler senin yanında yer alır, sabrın ve sükunetin şahitlik eder. Kazanan sen, kaybeden şeytan alehillane olur; sen selamette kalırsın, deniz gönlüm.
©doğukan01
H