Deniz kumları içinde yalnız bir inciyim, Parlaklığımla göz kamaştıran, masum bir mücevherim. Dalgaların hırçınlığıyla savrulan, fırtınaların öfkesiyle yıkanan, Ama asla ışığımı kaybetmeyen, gururla parlayan bir inciyim.
Denizin derinliklerinde doğdum, gizemli bir dünyada, Yalnızlığımın sessizliğinde, sessizce büyüdüm, olgunlaştım. Deniz canlılarının meraklı bakışları altında, Kendimi keşfettim, kendimi tanıdım.
Bir gün bir dalga beni kıyıya taşıdı, Kumsalda güneşlenen bir insanın eline düştüm. Güzelliğim onu büyüledi, beni aldı ve sakladı, Kendi değerli hazinesi gibi beni korumaya yemin etti.
Artık yalnız değilim, bir evim var, bir ailem var, Sevgiyle sarılıyorum, şefkatle korunuyorum. Ama hala deniz özlemi çekiyorum, hala dalgaların sesini duyuyorum, Hala özgürlüğün tadını arzuluyorum.
Bir gün belki denize geri dönerim, Belki bir dalga beni tekrar alır ve uzaklara götürür. Ama her zaman kalbimde denizin izini taşıyacağım, Her zaman deniz kızı ruhumu canlı tutacağım.
Deniz kumları içinde yalnız bir inciyim, Ama artık yalnız değilim, seviliyorum ve korunuyorum. Parlaklığımla dünyayı aydınlatmaya devam edeceğim, Masumiyetimle insanlara ilham vermeye devam edeceğim.
©hasanbey.
H