Kabul edemedim basta gittiğini
Ağladım sızladım
Içim yandı yüreğim
Yüreğimi söküp gitti
Hiç sızlamaz mı bir insanın içi
Hiç dönüp bakmaz mı geri
Belki geri dönerdi beni görseydi
Belki ozaman bahar gelebilirdi
Seni unuttuğumu fak ettim bugün
Kolay olmadı yillarimi aldı unutmam
Önce sesini unuttum sonra kokunu
Sonrası yok...
Ağladım bugün çok
Başımı gomdum dizlerimin arasına ağladım
Sonra tanrıya yalvardım ağladım
Başımı kaldırdım gökyüzüne mavi masmavi
Unutmam mümkün değil o bir çift mavi gözleri
O derin suların içinde boguldugum deniz mavisi gözleri unutmam mümkün değil
Beni bıraktigin günkü gözlerindeki öfke sana ait değil
Bu dünya artık benim için önemli değil
Artık yansın bu dünya umurumda değil
Içi merhamet kokan mavi gözlerini ozledim
Araladım penceremin perdesini bugün gökyüzünü izledim
Biliyor musun gittiğinden beri ilk defa actim penceremin perdesini
Ilk sana yazdim artık iyilestigimi
Aylar yıllar geçti tam 5 yıl geçti
Ama bu acı geçmedi ama hafifledi
Sanirim büyüyorum en sonunda
Düştüğüm yerden tekrar kalkıyorum ayağa
Ve bakıyorum gökyüzüne yine gökyüzü mavi
O sırada bir yagmur yağıyor islatiyor saçlarımı ellerimi tüm bedenimi
Bir şarki caliyor gramofon da
Ona kulak veriyor ve tek başıma dans ediyorum
Ağlama artık ne olur
Belki o zaman tek başına yasamak daha kolay olur
©laviniaeva
L