Denizin kokusunu çekerim içime yine
Buhranlarımla, anlaşılamazlık kaplı ciğerime
Gökyüzü yansıtmıyor artık denizi kendine
Deniz, kuşların özgürlük arayışını resmediyor sadece...
Ben ise birleştirmek isterim kendimi denize, gökyüzüne
Bu küçük korkuluklar engel değil ruhuma
Gözükmeyen devasa barikatlar engel değil insanlığa, ruhuna
Tıpkı görünmeyen denizin bir olması gibi gökyüzüne
Buhranlarınla karart atmosferi ve en kötü olan o göz alınamaz ışığın altında görmelisin yıldızları, yıldızlarda
Ellerim titrer halde, mühim değil!
İnsan kör halde, mühim değil
Sımsıcak sevgi kaplı inancın ta kendisi olan yürekler deva olacaktır bir çırpıda inanç denizinden yükselen dalgalar ile kir tutmuş gökyüzüne
O gökyüzü, o deniz, senin rengini, biçimini resmetmeli evrene
Dışından gözükenle değil, içinden parıldayan, ışık saçan o alevlerle deryaya
Tıpkı denizin içi, mücevherleri
Tıpkı gökyüzünün içi, ahengi gibi
Umutsuzluğa umut vermekle bile umut doğar gökyüzüne
En içten korkularımla cesaret doğar gözlerimden
Sana bakmakla yeniden doğar, ışıldar bu umut, benlik, ruh, güneş...
Noktalarda gizemler saklı, yeni cümleler saklıdır kendilerinde
İnsanlarda gizem, ummadığın manalar gizlidir göremediğin kalbin merkezinde
©heavydaisy
H