Duru bir güzellik vardır
Duygularımın ıssız ormanlarında
Yol yoktur bana, düşüncelerimin pembeliğinde
Kimsesiz yüreğimin derinliğinde
Okşanmamış başım
Coşmamış heyacanlarım
Yaşanmamış şımarıklıklarım vardır
Yalnız sahilleri tercih ederim
Anlaşılmamış yalnızlığım ve bir başımla
Dalgalar çarpmaya korkar ayaklarıma yürürken
Yaman, çıldırmış asiliklerimi hissedince
Okşamaya çekinir dalgaların köpükleri
İnsanlığın kalmadığı acılarımı görür deniz
Gözlerimin buğuluğunda, üzgün tebessümlerimde
Bir ilişki kurmaya çalışır benimle
Anlat, anlat,anlat
Deniz; coşup, kabarıp, boğabilirim tüm kötülükleri
İyilikleri, güzellikleri, insanlığın yeniden
Yeniden seçilmesine, hayat bulmasına
Yardımcı olabilirim, anlat
Ben; ' istemem ' derim, ' istemem deniz '
Kötü de olsa; istemem can alma
İyi bildiğin de kötüleşiyor nasıl olsa
Ben yine sana gelir
Issız, yolsuz duygularımın ormanlarında
Dolaşır senin sahillerinde
Adımla, benliğimde bütünleşen, sevdiğim gün batımında
Yine sana, yine yalnızlığıma sığınarak
Yürürüm kendime adadığım yolumda deniz...
©eminbarut
E