Bir mülteci kampında buldum seni,
Dünyanın sonundaki bu soğuk ülkede.
Ben durgun bir deniz,sen asi rüzgar,
Firariydi bizim gibi hayallerimiz de.
Esti asi rüzgar,kattı denizi birbirine,
Aşık oldu deniz onun güzelliğine.
Alıp saklamak istedi onu en nadide yerinde,
Şiirler yazıp sundu,inci tanelerine.
Belki görecekti birisi sonunda kalbinin içini,
Serecekti yoluna yıllarıdır çoğalttığı sevgisini,
Sevmemişti deniz bu kadar hiç kimseyi,
Belki bırakırdı rüzgar esmeyi görebilseydi bu sevgiyi.
Deniz rüzgarı ne kadar sevse de,define gibi sakladığı kalbinde,
Bilmeyecekti rüzgar inemezdi derinlere.
Esmekti karakteri çünkü rüzgarın,
Taşlaşmış kalbinde yeri yoktu sevdanın.
Esti geçti rüzgar denizin üzerinden,
Zalimce kırdı denizin kalbini geçerken.
Deniz duruldu eskisi gibi yine,
Kapattı kalbini,koydu en karanlık yerine.
©mücrim
M