Gözlerimi kapattım...
Dualar ettim arşa
Yükseldi feryatlarım..
Bir dilek tuttum son kez..
Yıkıldı içimdeki binalar..
Enkazında kaldım hayatın..
Acıyı hissediyorum derinlerde..
Aklımda deli sorular..
Benim kardeşim nerede..
Ben senden çok uzaklardayım..
Sanki ruhum et ve kemik gibi seninle..
Gözlerimi açtım..
Dışarıya çıktım
Derin bir nefes aldım..
Bugünde gökyüzüne bakıp..
Güneşi izledim
Neydi ateş..
Bir eve düşen yıldırım..
Belki anne Baba Kardeş..
Eğilip toprağı öptüm..
Lütfen biraz sakinleş..
Okşadım küçük bir çocuğun
Saçlarını sever gibi yaprakları...
Acıyı yüreğimde hissediyorum..
Gözbebeklerine baktım
Kedilerin, Kuşların, ve bütün hayvanların..
Düşündüm tebessüm ettim
Cevap verdi rüzgar geçti sakinleş..
Hayır dedim henüz değil
Geçmedi yüreğimde yanan ateş..
(Bana kardeşlik duygusunu öğrettiğin için teşekkür ederim bazı bağlar kan bağından daha değerlidir...) seni bulmaktan asla vazgeçmeyeceğim.. 🥺🙁
ADANA/GAZİANTEP🕊🕊🍁🍀🐦
©mavişaire
M