Bir gece ansızın kıyamet koptu üzerlerine
Binlerce umut dolu hayatlar hep o hanelerde
Binlerce can o gecenin zifiri karanlığında yakalandı depreme
Kimi evladının cansız bedenini aldı kucağına göz yaşları ile
Kimi bütün ailesini cansız bedenlerini elleriyle verdi toprağa
Bizlerde televizyon başında onlarla döktük göz yaşı
Gitmek istesek evde el açıp dua ettik durmadan
Hani birde minik bedenlerin herşeyden habersiz tavırlarıyla çıkınca canlı enkazdan
Herkes bir ağızdan tekbir getirdi bu seferde her canlı çıkan için ağladık sevinçten
Bizim izlerken bile canımız çekilirken ne acıdır orda olup o anı yaşayanların hali
Hep bosvermişlikten oluyor kimi kolon kesiyor dükkan yapicakmış diye
Kimi yıllar yıllar önce yapılan bina olduğundan yenilenmesi gerekirken hep sonraya bırakmalarindan
Hele birde yeni yapılan binalara ne demeli ne zorluklar içinde paralarını toplayıp ev alanlar
Şimdi hepsi için toprak oldu evleri
Gidenler gitti kalanların ise hayat mücadelesi sürüyor
Ama hep bı tarafları eksik yinede sabrediyorlar Rabbimden geldi bu deyip şükrediyorlar hallerine
Ama unuttukları birşey var
Deprem öldürmez depreme karşı gerekilen önlemler alınmadıkça
Gelen her büyük depremde daha nice hayatlar gider
Belki birgün bizde olabiliriz enkaz altında ölüm ne zaman nerede nasıl gelicek bilemeyiz sonuçta
©sevdalıkız
S