Sarsıldı yer, çöktü beton bloklar..
Kan, ter içerisinde kaldı çocuklar. Elleri aradı annelerinin ellerini, artık nefes almıyordu babalar...
Yuttu yer, karıştı ortalık, acımasızca vurdu sarsıntılar.
Gafil avlandı masum çocuklar..
Kaçamadı hiç kimse, acı, göz yaşı, sıkıştı kaldı ruhlar...
Siren sesleri acı acı sardı dört bir tarafı..
Toz oldu, toprak oldu düştü duvarlardan hatıralar, tebessüm ettikleri fotoğraflar...
Saatlerce mucize bekledi sevenleri onlardan, sesler azaldı geçtikçe saatler, umutlar tükendi her dakika geçtiğinde, mezar oldu yaşadıkları evler, çocukları öldürdü ihmalkar katiller..
©uğurünver
U