DUYMADI BENİ
Suların şavkında kuş kanadın da
Uğrelendim, zaman duymadı beni.
Gurbetin bağrında, sıla yadında
Çok çektiğim "amanı" duymadı beni.
Yer değişti, güneş bir garip doğdu
Bulamadım yönüm gönlümü boğdu
Bakmadı gözlerim fevri soğudu
Hedefte olmayan duymadı beni.
Gökte alem, yer de bucak koymadım
Hüzünler yaşadım dertten saymadım
Kör feleğin mizacında oynadım
Yaman bu çelişki, duymadı beni.
Eğri gidip doğru yollar alınmaz
Yaşanan hayatta güzel cayılmaz
Öğrendim, bir Ozan nelere yanmaz!
Yüreği dağlanan duymadı beni.
Bir köşe, bir kenar, orta, kış, mevsim
Saray el hanesi gücüme evsin
Söz geçmez ey gönlüm, bunu da sevsin
Sevgi sağlamayan duymadı beni.
Niderim de gayri böyle niderim?
Elbet bir gün burdan döner giderim
Söz seyrime bakman, gene severim
Bu yalnızlık tamam, duymadı beni.
Dilimden düşmeyen şiir, ağıt var
Çok zaman türküler dertleri savar
Hamit Tunç'a gurbet olmuş bu diyar
Memleket sis duman duymadı beni.
Mengen/ 2023
©hamit
H