Karanlık bir tünelden geçiyorum
Örümcek ağına takılmış bir sinek gibi
Kendimi kapana kısılmış
Sargılarla sarılmış gibi hissediyorum
Tünelin sonundaki umut ışığı
Bir mum gibi sönerken
Depresyon bataklığında
Aheste aheste batıyorum
Ay ışığı karanlığa bürünüyor
Ruhum bir böcek gibi eziliyor
Dünyanın renkleri soluyor
Kelebekler teker teker ölüyor
©nilay.k.
N