Göz pınarların kurumuş
Ellerinin arasında
Bir türkü tutturmuşsun
Karanlığın ayazında
Depresyon içinde
Pansiyonun birinde
Dört duvar arasında
Sigaraya sarılmış
Zor geçmez diyosun
Yarama yok merhem
Zaman oradan gülüyor
Takvimleri sayarken
Geçiyor dört mevsim
Açıyor güne bakanlar
Ne acılar geçiyor
Ne güneşler doğuyor
Bitmez bu elem
Yüzüm gülmez derken
Öyle bir an gelir ki
Açılır denize yelken
Kaybetme ruhunu
Güldür güzel yüzünü
Unutmadan geçmişi
Yaşayarak bugünü
Kaybettiklerine değil
Seni kaybedenlere iç
Kahkahalar atarak
Dimdik ayakta dur
Yaşamaktan güzeli
Olamaz bu hayatta
Çek içine nefesi
Müzik ile rahatla
Gölgen seni kıskanır
Bu neşe nedir diye
Zaman oradan gülüyor
Sebebi benim diye.
©karakalemi
K