Günlerce uyusan geçmeyecek bir hastalık...
Bu bendeki yalnızlık...
Etrafımda hep bir kuru kalabalık...
Derdi tasası olanı biz hep kucakladık...
Kucakladıklarımızı hep dost sandık...
Düştüğünde hep kaldırdık...
Güldüğünde güldük Ağladığında ağladık...
Evet biz biz diyorum...
Çünkü biz benden ibaret bir farkındalık...
Yüzümüz ben benden bencildir bu kızarıklık... Üçüncü tekil kişi uzaktır egodan biz yakışanı yaptık...
İyilik yapıp denize at dediler bizde denize attık...
Yaz gününde yorganlarla ağlaştık...
Bir ıhlamur dalında yalnızlığın adında bir bahar aradık...
Bir vapur yamacında martılara gevrek attık...
Olsada Yüreğim yorgun, kalbim kırık...
Her daim gökyüzüne umut sattık...
©sessizdua
S