Karanlık bastırıyor gündüz gece
yalnızlığım başlar bundan sonra
ne güneşler battı doğmaz bir daha
aç kalmış yürek doyumsuz sevgilere
garip dünya gözüyle baktığım yüzler
hepsi farklı birbirinden kimi yorgun
kimi mutlu kalbinden yaralı vurgun
bir acı tebessüm uyandırır gülüşler
susmaz efkar ım içim keder dolu
uykusuz kalırım darda bu gecede
acı şaraba benzer içtiğim gözyaşı
içerim durmadan derbeder halime
dalgın bakıyorum uzaklara gelen yok
kapım çalmaz kimse beni sormuyor
unutulmuş um gereksiz bir eşya gibi
buruşturulup atılmış ım yürek kanıyor
©aşıkcihan
C